Friday, January 23, 2009

నా తొలి కవిత

స్నేహం ఎంత తీయదనం

తెలియజెప్పెను ఒక సుధ మధురం

కలిసి గడిపిన కాలం ఒక పువ్వైతే

అది చెందేను దినదినాభివృద్ధి మొగ్గలుగా దరిజేరి

చిగురాకులు తొడగేను, స్నేహ తీగలుగా పెరిగేను

చిరు చిరు లతలే స్నేహ తీగలై పరిమళించేను

చిగురించిన ఆశలే పువ్వలై వికసించగా

ఆ స్నేహం చూడవచ్చేను సీతకోక చిలుకలుగా

ఆహా!!ఏమి పరిమళమది

చిత్రించెను విధి ఒక వింత

అది అందుకోమరి ఆనందవిదృష్టి

చూచి వేయిసుమా అది ఒక అద్భుత సృష్టి

చేయకుసుమా అది అనావృష్టి